μμμ νέο NewsCast

 

μμμμμ γευστικό

 

Παρακολουθώ εδώ και καιρό συζητήσεις σε διάφορους τόπους σχετικά με τα επερχόμενα Windows 7. Εν πολλοίς η αναζήτηση για το λειτουργικό ξεκίνησε αμέσως μετά τη διάθεση των Vista. Ο καθένας βέβαια περιμένει διαφορετικά πράγματα ανάλογα με το τι τον καίει. Παρακάτω θα συνοψίσω τις προσδοκίες όπως τις έχω βρει σε διάφορους τόπους, για να δούμε τι περιμένουμε και τι είναι λογικό να πάρουμε.

 

Η συνέχεια εδώ.

 

Από ό,τι φαίνεται δικαιούμαι ένα δωρεάν γεύμα για παροχή υπηρεσιών βοήθειας με ένα ξεχασμένο κωδικό.

 

Ευχαριστώ Κουβαρίστρα !

 

Ποιούς θα προσλάβει το Google πρώτους όταν με το καλό ασχοληθεί με την Ελλάδα ; Για το directory εννοώ όχι για το άχρηστο και άσχημο site τους.

 

 

Από ό,τι φαίνεται η Mirandolina άρχισε πάλι να πετάει πέτρες σε ανυποψίαστους αναγνώστες, και κάποιοι άρχισαν πάλι τη γκρίνια. Από ότι φαίνεται άρχισε τώρα να καλεί τους bloggers σε απεργία, την αντίστοιχη μέρα, υποστηρίζοντας ότι αν δεν το πράξουν θα είναι απεργοσπάστες.

 

Για τα ιστορικά που μπορείτε να δείτε εδώ, θεωρώ οτι η κυρία Λαμπρινή Θωμά ένα δίκαιο αίτημα στον Παναγιώτη Βρυώνη, να αφαιρεθεί από το monitor. Δεν είναι παράλογο, απλώς την καθιστά στριμμένο άνθρωπο.

 

Παιδιά καλή η γκρίνια, αλλά τα blogs είναι pull publishing. Η Mirandolina δεν υπάρχει αν δεν την κοιτάζεις.

 

Στην ουσία τώρα, προφανώς είναι ανοικτό το θέμα του αν θεωρεί κάποιος blogger τον εαυτό του δημοσιογράφο ή όχι. Θα έλεγα απλώς οτι εάν τον θεωρεί μάλλον θα έπρεπε να απεργήσει. Εάν όχι θα έπρεπε να συνεχίσει να κάνει ότι κάνει.

 

Σε κάθε περίπτωση, κάποιος ο οποίος επιλέξει να μην απεργήσει, θα είναι ανήθικο να ζητήσει αργότερα να αντιμετωπιστεί σαν δημοσιογράφος και να έχει πλεονεκτήματα όπως το δημοσιογραφικό απόρρητο.

 

Χαλαρά η πιο cool συνάντηση ελληνικής κοινότητας που έγινε ποτέ !

 

 

Κλικ στην εικόνα για περισσότερες λεπτομέρειες

 

Για όσους δεν ξέρουν το Neuromancer είναι ένα εξαιρετικά μυθιστόρημα επ. φαντασίας με φανατικούς οπαδούς στο χώρο της Cyberpunk σκηνής. Και εγώτο Cyberpunk ύφος.

 

Μόλις διάβασα μια αρκετά λεπτομερή ανάλυση στο εξαιρετικό Cyperpunk Review. Σε σύνοψη γράφει τα εξής:

 

Παραγωγός ο Peter Hoffman για τον οποίο δεν ξέρει κανείς πολλά εκτός απο το οτι κάνει σχετικά γθηνές ταινίες και το κάκιστο Johny Mnemonic (όχι δεν δίνω link). Σκηνοθέτης ο Joseph Kahn που έχει κάνει την ταινία Torque (απαξιώ) και το κλιπ της Spears Toxic. Το budget της ταινίας τοποθετείται στα 70 εκ $ που είναι κάπως λίγο, εώς αρκετά. Βέβαια ο Enki Bilal έχει κάνει ωραία πράγματα με λιγότερα χρήμματα αλλά οκ.

 

Απογοητεύτηκα.

 

Στο μεταξύ απλώς ανυπομονώ πιο άμεσα να έρθει στα τοπικά μαγαζιά το Ergo Proxy. Εκκρεμεί επίσης στην κατηγορία το Ghost in the Shell: Solid state society.

 

Άφησα πρόσφατα ένα σχόλιο στο Vrypan Radio επ70, από όπου ο Παναγιώτης εξέφρασε την απορία για το πως και βρέθηκα εδώ, δηλαδή στο Spaces, το οποίο είναι και αρκετά περιορισμένο σε δυνατότητες. Έπειτα ο Στέλιος με ενημέρωσε ότι ο Πάρις έθαψε την υπηρεσία, όπως πάντα χωρίς επιχειρήματα, και μιας και υπάρχει μια κάποια εμπάθεια μεταξύ μας έχω ακόμη ένα λόγο  να θέλω να απαντήσω.

 

Κοιτάζοντας προς τα κάτω το παράκανα βέβαια αλλά θέλω να είμαι πλήρης.

 

Εν αρχή ήμουν στο Blogsome. Και πίστευα ότι είναι καλό. Μου επέτρεπε να επέμβω αυθαίρετα στην Html της κάθε σελίδας και αντίστοιχα στο CSS τους. Όταν πχ με ρώτησε ο Κώστας γιατί είμαι σε κάτι τόσο non mainstream και δεν πάω στο Wordpress.com (γιατί και το blogsome ήταν wordpress κατά βάση) του εξήγησα ότι το θέμα του Blog του ήταν ένα έτοιμο template στο οποίο κάθε φορά που ήθελε να κάνει κάποια αλλαγή έπρεπε να πληρώνει την εταιρεία φιλοξενίας ένα μη μηδενικό ποσό. Εγώ έκανα ότι ήθελα, σχεδόν εντελώς αυθαίρετα.

 

Ένας άλλος περιορισμός ήταν ότι δεν μπορούσα να ανεβάζω φωτογραφίες. Όποτε ήθελα να δείξω κάτι το έβαζα στο Flickr και μετά έκανα embed την εικόνα γράφοντας html. Το Flickr σαν υπηρεσία είναι εύχρηστο και πολύ καλοστημένο. Δεν είναι τυχαίο ότι ευδοκίμησε άλλωστε σε ένα χώρο που ήταν εξαιρετικά κορεσμένος. Έχει όμως ένα κοινωνικό χαρακτήρα. Οι εικόνες που ανεβαίνουν πρέπει να είναι το μήνυμα. Στην περίπτωσή μου ήταν μέρος του μηνύματος. Έπειτα όταν ανέβαζα μια εικόνα δεν ήθελα να ανησυχώ ότι μπορεί να εμφανιστούν σχόλια σε πολλές μεριές. Τέλος οι υπηρεσίες τύπου Photobucket σβήνουν εικόνες όταν περνάει κάμποσος καιρός ή ξεπερνούν το δωρεάν bandwidth.

 

Το τελευταίο χτύπημα ήρθε με την κατάργηση υποστήριξης του MetaWeblog API. Στην πράξη αυτό σημαίνει οτι δεν μπορώ να ανεβάζω αναρτήσεις με κάποιο Desktop εργαλείο. Οι δε online εναλλακτικές μου φαίνονται θλιβερές. Έχουν πάντα αισθητική και συμπεριφορά ξένη προς το σύστημα. Ο καθένας διαφορετική διάταξη στις εντολές, ή στην λογική συγγραφής κειμένου. Δεν μπορώ πχ να σύρω μια εικόνα μέσα στο κείμενο. Δεν μπορώ να της κάνω αλλαγές. Δεν μπορώ να εισαγάγω μελάνι, ή microformats ή χάρτες ή εικόνες ή βίντεο (πχ το blogsome τα έκοβε). Οι online editors σε ότι με αφορά είναι καρκίνος.

 

Συχνά δε είναι και αναξιόπιστοι. Δεν είναι λίγες φορές που γράφω ένα σχόλιο δεύτερη και τρίτη φορά γιατί ο editor τον ήπιε.

 

Προσωπικά χρησιμοποιώ τον Live Writer ο οποίος παίζει με όλα σχεδόν τα συστήματα blogging, όπως πχ Wordpress, Blogger κ.α. . Και επειδή στις μέρες μας είναι μεμπτό να λέει κανείς οτι χρησιμοποιεί λογισμικό M$ η εικόνα με τα plugins που έχω εγκαταστήσει εξηγεί γιατί τον προτιμώ. Κάποια στιγμή θα κάνω και ένα πιο λεπτομερές Review, αλλά σε ότι με αφορά είναι ο Firefox των σχετικών εργαλείων.

 

 

Και φτάνουμε τώρα στο ζουμί, δηλαδή το γιατί είμαι εδώ και όχι αλλού. Για αρχή να εξηγηθώ και να πω βέβαια τι ζητάω.

• Δεν με ενδιαφέρει πλέον το να έχω ένα απλό blog. Θέλω ένα σημείο στο οποίο να μπορώ να συγκεντρώσω όλη τη δικτυακή μου παρουσία. Για αυτό άλλωστε είμαι και στο Jaiku αντί για το Twitter.
• Θέλω να υπάρχει συνεργασία των online υπηρεσιών μου. Το blogsome μου δημιουργούσε προβλήματα όταν έκανα deep linking.
• Πιστεύω επίσης οτι more is more. Το να με περιορίζει κάποιος αναφορικά με το τι θα ανεβάσω και τι μορφή θα έχει ίσως με ωθήσει να γίνω πιο δημιουργικός, αλλά σε τελευταία ανάλυση θέλω απλώς να δημοσιεύσω.
• Θέλω η υπηρεσία να είναι φιλική σε κινητά τηλέφωνα. Θέλω να φαίνεται καλά για τους αναγνώστες και να μπορούν να σχολιάσουν, και εγώ βέβαια να δημοσιεύσω απο τον καναπέ.
• Δεν αντιπαθώ το MySpace. Αντιπαθώ αυτό που κάνουν οι χρήστες με το MySpace. Θεωρώ οτι είναι υπέροχο το να μπορώ να εισαγάγω εικόνες στις απαντήσεις, σχεδόν αυτονόητο τώρα που το καλοσκέπτομαι. Δεν μου αρέσει η λογική του Guestbook αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους ανθρώπους που το προτιμούν σαν μορφή επικοινωνίας.

 

Οι υπηρεσίες που εξέτασα ήταν αρκετές:

• Wordpress.com . Δεν μπορώ να ανεβάζω ελεύθερα εικόνες. Δεν μπορώ να αλλάξω την αισθητική της σελίδας χωρίς να πληρώσω. Δεν μπορώ να τοποθετώ νέα plugins και να αλλάζω τη συμπεριφορά της σελίδας. Τα widgets τους είναι μέτρια. Στη γενική περίπτωση δεν δείχνει καλό σε κινητό.
• Typepad. Το πρότυπο blog κατα τη δική μου πάντα άποψη. Κάνει τα πάντα, είναι πάντα ένα βήμα μπροστά και σαν πρωτοτυπία και σαν τεχνολογία. Έχει φανταστικό interface για να δημιουργείς και να αλλάζεις διατάξεις σε σελίδες. Είναι όμως ακριβό.
• Tumblr. Καλό κουλ δε λέω. Μέχρι που άκουσα ένα podcast που τους έπαιρνε συνέντευξη ο Laporte και συνειδητοποίησα οτι δεν υπάρχει όραμα στην υπόθεση. Όπως και το Blogsome είναι το αποτέλεσμα ημιαπασχόλησης κάποιου ο οποίος δεν ενδιαφέρεται τελικά για το τι θέλουν οι χρήστες αλλά τι πιστεύει ο ίδιος ότι είναι καλό για αυτούς. Mac mac mac mac. Αν και απο ότι θυμάμαι μάλλον χρησιμοποιεί Windows. Επίσης θυμάμαι δεν υποστηρίζει κάποιο API και περιορίζει τον αριθμό λέξεων.
• Blogger, πολύ καλό. Το χρησιμοποίησα για να στήσω πρόσφατα ένα blog διαμαρτυρίας κατά της Forthnet. Μου αρέσει η μηχανή layout και η ποικιλία απο Widgets, αν και η δημιουργία νέων είναι παράλογα περιορισμένη διαδικασία. Φιλοξενεί φωτογραφίες με λίγους περιορισμούς, αν και η επερχόμενη ενοποίηση με Picasa Web Albums φαίνεται πολλά υποσχόμενη. Δεν φαίνεται καλό σε κινητό αλλά ούτε και πολύ κακό. Με Opera Mini μια χαρά. Έχω μπουχτίσει όμως απο Google. Έχω εκεί το βασικό μου email, το κοινόχρηστο ημερολόγιό μου που συγχρονίζει με outlook, χρησιμοποιώ τα groups τους, έχω μερικά έγγραφα στα Docs κλπ.
• Φτιάξε-το-μόνος-σου . Δλδ ενοικίαση χώρου απο μια υπηρεσία και στήσιμο της μηχανής με το χέρι. Είναι απλή διαδικασία, αλλά έχει κόστος και πραγματικά δεν μπορώ να κάθομαι να ασχολούμαι με το αν έχω τα τελευταία patches του Wordpress. Βεβαια απο πλευράς customization και πρόσθετων plugins θα ήμουν θεός αλλά...
• Το Yahoo 360 ! Ήθελα πολύ να το συμπαθήσω αλλά είναι α-θ-λ-ι-ο! Γενικά έχουν καλό γούστο και η alpha μηχανή τους είναι η default μου αλλά η υπηρεσία σου επιτρέπει να ανεβάζεις μόνο flat κείμενο. Είτε είναι πολύ κακό είτε δεν καταλαβαίνω τις προθέσεις τους.
• Vox, τα ίδια με το Blogger. Είναι εντελώς άχρηστο απο κινητό.

 

Και τέλος Spaces.

• Εδώ λοιπόν έχω μια μηχανή layout ίδια με του Blogspot (κληρονομιά των Sharepoint Web Parts για όσους ξέρουν τι είναι).
• Μπορώ να ανεβάζω 1000 φωτογραφίες το μήνα που γίνονται ένα slideshow πάνω δεξιά αν προσέξετε.  Μπορώ επίσης να τις οργανώνω ξανά όπως θέλω χωρίς να σπάνε τα link (ένα σε παλαιότερο δημοσίευμα λείπει γιατί έσβησα απο λάθος την εικόνα), ακριβώς όπως στο Flickr. Έχει επίσης ενοποίηση με το Live Photo Gallery στο οποίο είμαι beta tester.
• Μπορώ να γράφω σχεδόν ότι κώδικα θέλω μέσα στα parts, και να το κάνω απο το οικείο Visual Studio.
• Η έκδοση για κινητό εμφανίζεται με Agent detection και δείχνει πολύ ευχάριστη σε μικρή οθόνη. Οι εικόνες αλλάζουν μέγεθος, δεν χάνεται λειτουργικότητα για τους επισκέπτες κλπ. Μόνος περιορισμός είναι οτι για να δημοσιεύσω πρέπει να το στείλω με mail.
• Με ειδοποιεί για απαντήσει και μηνύματα μέσω του Live Messenger πράγμα που προτιμώ απο mails.
• Οι επισκέπτες βλέπουν τη σελίδα στη γλώσσα τους. Το περιεχόμενο προφανώς δεν αλλάζει, αλλά το interface το προσαρμόζεται μόνο του.
• Το blog είναι ένα widget, ένα απο τα πολλά. Στην αρχική διάταξη δεν είναι ενεργοποιημένο αυτό αλλά ένα άλλο το Guestbook το οποίο υποστηρίζει καταστάσεις τύπου MySpace. Το blog widget όμως είναι αρκετά πλήρες και δεν με περιορίζει ως τώρα σε κάτι που έχω προσπαθήσει να κάνω.
• Παίζει με το Passport. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί συγκλονίστηκε η ανθρωπότητα με το OpenID. Το passport κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα απο την εδώ και χρόνια. Το Yahoo ID λίγο νεότερο αλλά επίσης. Το δε API τους είναι πανομοιότυπο και σε τρόπους πρόσβασης και σε ονόματα μεθόδων. Κατα τα άλλα όταν η MS ανακοίνωσε οτι θα υποστηρίζει συμβατότητα OpenID πάλι 'αντέγραφε' .

 

Έχει βέβαια και προβλήματα και κάποιες παραξενιές.

• Για κάμποσο καιρό υπήρχε ένα bug στη συνεργασία με τον Writer, πράγμα που με οδήγησε στο να επικοινωνήσω με το επίσημο support τους και να αντιμετωπίσω την κόλαση. Τελικά όμως επικοινώνησε προσωπικά μαζί μου ένας developer και με ενημέρωσε οτι στο μεσοδιάστημα είχε λυθεί.
• Το customization δεν φτάνει σε επίπεδο Html αλλά οι επιλογές διάταξης είναι γενικά αρκετές.
• Είναι ειλικρινά beta. Το σηματάκι beta δεν είναι διακοσμητικό ή κράχτης. Είναι στιγμές που οι υπηρεσίες αλλάζουν, features εμφανίζονται ή αργεί >5'' να φορτώσει μια σελίδα. Λίγο σαν κινούμενη άμμος αλλά νομίζω θα στρώσει.
• Δυστυχώς έχω μια διαφήμιση πάνω. Όσοι δεν την βλέπετε καταλαβαίνετε γιατί αυτό δεν με πειράζει πάρα πολύ.
• Δεν εμφανίζεται πάντοτε σωστά στην Opera τον βασικό μου πλοηγό. Έχω ένα ανοικτό thread με mail με την Opera και την Microsoft όπου ο ένας πετάει κουνουπίδια στον άλλο. Κάποια μέρα μάλλον θα το δημοσιεύσω -έχει πλάκα- αν και η MS βάζει πάντα υπογραφές για να το αποτρέψει. Στην τελική διαφωνούν σε ένα θέμα ερμηνείας του XHTML 1.0 Transitional.
• Δεν μπορώ να φυτέψω javascript στη σελίδα, άρα δεν έχω Google Analytics. Αυτό με χάλασε αρκετά. Τουλάχιστον υπάρχουν logs απο κάθε επισκέπτη με τον referer του. Είδα κάπου ένα σχετικό widget όμως. Θα το ψάξω.
• Έχω πιέσει με παράπονα σε όσους developers βρήκα να έχουν blog για να υπάρχουν δύο εκδοχές για κινητά: μια για μικρά και μια για μεγαλύτερα αλλά δεν βλέπω φως. Δεν είναι κακό απλά με ενοχλεί που στο ευρύχωρο κινητό μου οι μικρογραφίες είναι μικρές. Η αντίρρηση είναι οτι δεν θέλουν να αποθαρρύνουν όσους πληρώνουν ακριβά για data αλλά αυτοί έτσι και αλλιώς δεν ξέρω αν θα θέλουν να σερφάρουν σε blog .
• Η έκδοση για κινητό δεν σέβεται επίσης τις χρωματικές μου προτιμήσεις. Έτσι και αλλιώς με css σχεδιάζεται και η βασική έκδοση και η mobile. Σε αυτό δεν έφεραν αντίρρηση απλώς περιμένω...
• Το pingomatic ο πιο συνηθισμένος trackback server έχει ανεπίσημο ban σε κάθε υπηρεσία της Microsoft. Έτσι το εάν θα εμφανιστεί trackback στο blog του Παναγιώτη είναι θέμα στατιστικής.
• Πριν λίγο είδα οτι το blog widget δεν επιτρέπει μεταχρονολόγηση δημοσίευση. Οκ...

 

Βλέπουμε ειδήσεις στο σπίτι (μπλογκάρω από τον καναπέ) και πετύχαμε ρεπορτάζ για την υγεία του Χριστοδούλου. Έχει λέει διαταραχές στο έντερο. Σκέπτομαι λοιπόν λύσεις αν θα του έκανε καλό ένα κλύσμα από αγιασμό και ροδόνερο. Η αδελφή μου προτείνει απλώς μύρο.

 

Τον επισκέφτηκε βλέπω και ένας παππούλης συμφοιτητής από τη νομική λέει. τώρα έχουμε πλέον και αποδείξεις ότι διάβαζε επί χούντας. Θυμίζω ότι όταν είχε ερωτηθεί τι έκανε επί χούντας απάντησε ότι "εγώ δεν ήξερα από αυτά. εγώ τότε διάβαζα"

 

Είναι τώρα ένας άλλος παππούς εκπρόσωπος κάποιου συλλόγου νεφροπαθών που πήγε λέει για να ανταποδώσει την υποστήριξη. Η αδελφή μου η οποία τυγχάνει τελειόφοιτος ιατρικής επισημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει πάρει ακόμη σαφή θέση για την μεταμόσχευση οργάνων. Eλπίζει λέει να χρειαστεί μεταμόσχευση θα έχει πλάκα !

 

 

Βλέποντας την πρόσφατη διαφήμιση της Greenpeace ενοχλήθηκα.

 

Αφενός από τη διαφήμιση καθ' αυτή και το cancer boy, αφ' ετέρου γιατί πρόσφατα έκανα το ίδιο λάθος τραβώντας αντίστοιχα μια γραμμή. Βεβαίως είναι ελάχιστοι αυτοί οι οποίοι θέλουν σαφώς να διαφοροποιηθούν με έντονο τρόπο.

 

Ο τίτλος βέβαια είναι δόλωμα για όσους χρησιμοποιούν πελάτες RSS.

 

Η Βανδή Βανδή χωρίς το retouch. Μετά απο εγκυμοσύνη, με χαλάρωση παντού, με σάρκα που προεξέχει ανάμεσα απο τα λουριά του σουτιέν, με πρόσωπο κομμένο και με μύτη που δεν παραπέμπει σε σταρ. Δε λέω οτι είναι άσχημη, αλλά δεν είναι και ο υπεράνθρωπος που επιστρέφει μετά απο εγκυμοσύνη 'πιο σέξυ παρά ποτέ' όπως λέει το εξώφυλλο .

 

 

Αν είχαμε πρόσβαση σε μερικά ακόμη τέτοια ίσως να μην είχαμε θανάτους απο ανορεξία, και τόσες Ελληνίδες με χαμηλή αυτοεκτίμηση.