Απλά φανταστικό. Έμαθα εκ των υστέρων οτι επρόκειτο για Mad Secret Concert πράγμα που θα με προιδέαζε αρνητικά γιατί το τελευταίο που είχα ακούσει ήταν ένα της Βανδή που ήταν απελπιστικό.
Το παρόν όμως δισκάκι τρέχει με 1000. Η συνεργασία είναι απο δύο ιδιαίτερα αγαπητές μου καλλιτεχνικές οντότητες, που προσθέτουν το δικό τους υλικό για αυτή τη θαυμάσια μείξη. Γενικά το άλμπουμ αποτελεί τραγούδι απο την Τσαλιγοπούλου και ένα απο τη Ρία, με μουσική επιμέλεια και μείξη απο τους Μίκρο. Και τα δύο μέρη παραμένουν πρωταγωνιστικά.
Τα τραγούδια είναι κλασικά ελληνικά, περασμένων δεκαετιών και πιο σύγχρονα με τη φωνή της Τσαλιγοπούλου, ένα αγγλόφωνο απο τη Ρία και κάποια λίγα με τις δύο. Οι συνθέσεις στα περισσότερα συνοδεύονται απο βοηθητικά samples ξένων επιτυχιών.
Αυτό όμως που με εξέπληξε θετικά είναι η εξαιρετική ποιότητα της ηχογράφησης. Η φωνή της Τσαλιγοπούλου σπάει τζάμια, είναι πεντακάθαρη, με εξαιρετική ερμηνεία που μου θύμησε Αρβανιτάκη στα καλύτερά της. Υποστήριξε άψογα τα κομμάτια, ακόμη και ένα που είναι κατα βάση βουκολικό, αλλά που εμφύσησε με πολλή φρεσκάδα.
Η μουσική των Μίκρο είναι επίσης πολύ ευδιάκριτη με πλούσια κλίμακα, πεντακάθαρα και πολύ πλούσια samples (πραγματική έκπληξη μπορώ να πω) και επεξεργασία. Αν υπήρχε τρόπος να προμηθευτώ μια ηχογράφηση υψηλότερης ανάλυσης απο το CD και είχα εξοπλισμό να την ακούσω θα το έκανα. Δεν ξέρω αν η μουσική τους ήταν τελικά απο το live ή απο studio. Η ενορχήστρωση ήταν επίσης πάρα πολύ καλή, σε επίπεδα ξένων παραγωγών μεγάλης κλίμακας. Χειρίστηκαν τη φωνή της Τσαλιγοπούλου άψογα, μέσα απο διάφορα εφέ, αναδεικνύοντάς την και όχι καταστρέφοντας όπως κάνουν ερασιτέχνες που ξαφνικά ανακαλύπτουν τα vocoder.
Τελικά το έργο είναι μια απόδειξη του οτι οι βασικές μελωδίες μπορούν να προσπερνούν τα χρόνια, αν συνοδεύονται με την κατάλληλη επένδυση.
Για εμένα το άλμπουμ υπερκάλυψε την απογοήτευση που ήταν η τελευταία δουλειά του Κοργιαλά.