Dawn of the Iconoclast
like a sundown on reverse

Shopbot: Αποφύγετε τα λάθη μου

August 11, 2008 07:31 by KCorax

 

Πριν 2 χρόνια συμμετείχα σε ένα διαγωνισμό που διεξήγαγε η Otenet, το Innovation 2006. Στόχος τότε ήταν να φτάσω στους κορυφαίους 40 και να κερδίσω ένα λαπτοπ, πράγμα που κατάφερα. Κληρονομιά της συμμετοχής ήταν ένα HP/Compaq nx6325. Μια χαρά μηχάνημα.

Στην πορεία βέβαια γλυκάθηκα και ήθελα περισσότερο, αλλά συνειδητοποίησα ότι είχαν περάσει στην ίδια φάση με εμένα εταιρείες ολόκληρες με έμπειρη ομάδα από πίσω κτλ. Η κρίση μου τότε ήταν ότι δεν μπορούσα να τους ανταγωνιστώ, οπότε δεν συνέχισα την προσπάθεια.

Παραθέτω το 'Executive Report' (ο θεός να το κάνει) για να δείτε τα λάθη μου και να τα αποφύγετε. Τσιμπήστε τα έγγραφα από το παρακάτω λινκ.

 

Τα γραφικά ήταν όλα δικά μου στο Inkscape SVG και όπως μπορείτε να δείτε ξεφυλλίζοντας το παρακάτω, τότε δε σιχαινόμουν ακόμη την Apple και οτιδήποτε σχετικό με αυτήν με την ένταση που την σιχαίνομαι τώρα. 

 

Read this document on Scribd: Innovation 2006

Το Associated Press έχει δίκιο. Απόλυτο δίκιο.

June 18, 2008 16:06 by KCorax

Έχει δημιουργηθεί βλέπω μια φασαριούλα σχετικά με ένα αίτημα του Associated Press,να πληρώνεται για την πνευματική ιδιοκτησία που παράγει.

Σε γενικές γραμμές το σύστημα λειτουργεί ως εξής: το AP όπως και κάθε άλλο πρακτορείο ειδήσεων, βγάζει μια ροή από ειδήσεις. Ο καθένας μπορεί να γραφτεί και να παρακολουθεί και να διαβάζει. Εάν όμως θέλει να αναπαράγει το υλικό που διάβασε πρέπει να πληρώσει.

Για τους κάποιους όπως το Techcrunch αυτό φαίνεται παράλογο. Οι ειδήσεις όμως είναι όπως και ο πηγαίος κώδικας ενός προγράμματος με GPL ή άλλη άδεια. Σίγουρα μπορείς να φτάσεις σε αυτό το αποτέλεσμα που έφτιαξες με δικά σου μέσα, αλλά εάν χρησιμοποιήσεις αυτόν εδώ τον κώδικα, πρέπει να κάνεις και κάποια άλλα πράγματα.

Μπορεί ο κώδικας ή η είδηση να έχει αλλοιωθεί, το κείμενο να έχει πειραχτεί εντελώς, αλλά το γεγονός παραμένει: σε κάποια φάση η είδηση περιείχε την γνώση που πήραμε από το Associated Press.

Σε περίπτωση μήνυσης λοιπόν, μια εταιρεία που έχει ένα πρόγραμμα πρέπει να μπορεί να δείξει ότι δεν χρησιμοποιήσε κώδικα από ένα έργο ανοικτού λογισμικού. Αντίστοιχα ένας δημοσιογράφος πρέπει να μπορεί να δείξει ότι πήρε την είδηση από κάποια ελεύθερη πηγή. Προφανώς εάν η πηγή του αντέγραψε από το AP, έχει μολυνθεί και ο ίδιος.

Το είχε γράψει και η Mirandolina σε κάποια φάση στην περίφημη διαμάχη με τον Παναγιώτη Βρυώνη. Ακριβώς έτσι όμως: το AP έχει και αυτό feed, αλλά δε μπορούμε να το αντιγράφουμε έτσι αυθαίρετα. Και τότε είχα πει άλλωστε ότι η κοπέλα έχει δίκιο τεχνικά.

Ηθικά λιγότερο. Επίσης μου φαίνεται ότι είναι λίγο βαρεμένη.

Δεν της δίνω link γιατί την ωφελεί και δε θέλω.

Να φτάσουμε τώρα και στην εκπληκτική ανηθικότητα και υποκρισία που θέλει τα TechCrunch και Engadget κοκ να είναι blogs στην ίδια μοίρα με το δικό μου, της γάτας μου, του Στέφανου κοκ. Όχι κύριοι, είναι δημοσιογραφικά συγκροτήματα. Αυτό συνέβη κάπου στη διαδικασία του πειράγματους του blog engine που χρησιμοποιούν, μαζί με τις διαφημίσεις, την πρόσληψη συνεργατών, το χορό εκκατομυρίων, την πλήρη απώλεια προσωπικού στίγματος κοκ.

Ειδικά για το engadget μεσολάβησε και μια εξαγορά από την AOL Time Warner, οπότε πουλήθηκαν και κυριολεκτικά. Αυτό το λέω για να το ακούνε και οι θαυμαστές του.

Προφανώς δεν υπάρχει ακριβής ορισμός του τι είναι ένα blog, αλλά κατ' εμέ τα αναφερθέντα δεν έχουν καμία σχέση. Σαφέστατα βέβαια στο DNA τους υπάρχει και αυτό, αλλά δεν είναι πια.

Τώρα αυτό αν θέλετε το λέτε αναβάθμιση ή εκφυλισμό. Ανάλογα με το χώρο από τον οποίο προέρχεστε.


Ναι στα ιδιωτικά ΑΕΙ, Ναι στην αξιολόγηση, Όχι στον παραλογισμό των δύο άκρων

May 30, 2008 20:09 by KCorax

Τις τελευταίες μέρες, στο χώρο της Ελληνικής Ανώτατής Εκπαίδευσης, ότι είναι δυνατόν να πάει στραβά, έχει πάει.

Για όποιον παρακολουθεί στενά, αυτό που συνέβη είναι η κορώνα ή το αναπόφευκτο παρόν που δημιουργείτο εδώ και καιρό. Χρόνια ή δεκαετίες -- ανάλογα με το κατώφλι αποκοπής/στρογγύλευσης στην αναλυτική ικανότητα όσων κατέχουν όλη τη γνώση.

Για να μην το κουράζω όμως, ναι και εγώ στηρίζω την ιδέα του ότι θα έπρεπε να έχουμε ιδιωτικές πρωτοβουλίες στην ανώτατη εκπαίδευση καθώς επίσης και αξιολόγηση της λειτουργίας των ιδρυμάτων.

Γιατί αξιολόγηση ;

Θεωρώ οτι ο ανταγωνισμός θα βοηθήσει το δημόσιο πανεπιστήμιο να συγκλίνει σε μια κατάσταση καλύτερη από την τρέχουσα. Επίσης η αξιολόγηση θα επιτρέψει τη θεμελίωση μιας στοιχειώδους αντίληψης για το ποιό έργο ή δράση ενός τμήματος είναι καλή και ποιά κακή.

Πιο συγκεκριμένα, πιστεύω οτι τα παραπάνω βοηθούν στη λύση των ακόλουθων:

  • Τμήματα που δεν έχουν φοιτητές ή έχουν εξαιρετικά μικρή ζήτηση, και (για αυτόν και άλλους λόγους) θα έπρεπε να εκλείψουν.
  • Ερευνητικά έργα που γίνονται για να πάρουν citations κάποια ΔΕΠ χωρίς να έχουν καμία άλλη συνέπεια στους εμπλεκόμενους ή στο κοινωνικό σύνολο. Θετική ή αρνητική έστω ! Απλώς παρατείνουν ένα τέλμα.
  • Στην πιο δίκαιη κατανομή των πόρων του πανεπιστημίου, όχι με βάση την παλαιότητα, αλλά με την ανάγκη και την επιστροφή επένδυσης. Κάτι από το οποίο ειδικά το δικό μου τμήμα (Πληροφορικής) πάσχει. Αρκεί να πω οτι το τμήμα αιχμής κατά τα άλλα που είμαστε, έχει το χειρότερο λόγο χώρου (τμ) / φοιτητή.
  • Ενθαρρύνουν τη βελτίωση κριτηρίων που καλύπτει η αξιολόγηση, με λήψη πρωτοβουλιών οι οποίες θα γίνουν στοχευμένα για την αντιμετώπιση προβλημάτων ή βελτίωση καταστάσεων.

Συστηματικό σαμποτάζ της δημόσιας παιδείας

Πλην όμως η κυβέρνηση και οι προκάτοχοί της έχουν σαμποτάρει συστηματικά την εύρυθμη λειτουργία του πανεπιστημίου. Τρία παραδείγματα να φέρω από το τμήμα στο οποίο φοιτώ:

  • Το τμήμα μας κάθε φορά ζητά 30 άτομα από το υπουργείο για εισαγωγή. Πάραυτα και με το γνωστό πρόβλημα χώρου κατά μέσο όρο τα τελευταία χρόνια το υπουργείο στέλνει 200+ άτομα. Οι κυβερνήσεις δηλαδή χρησιμοποιούν συστηματικά το πανεπιστήμιο σαν καταβόθρα για να εξαγοράσουν ψήφους από ικανοποιημένους γονείς.
  • Η χρηματοδότηση του τμήματος Πληροφορικής είναι 400 χιλ €. Υπάρχουν τμήματα γλωσσών παίρνουν περισσότερα, και δεν έχουν τις ανάγκες του δικού μας. Δεν προτείνω να παίρνουν οι άλλοι λιγότερα, αλλά να παίρνει το τμήμα μας περισσότερα.
  • Όπως ανέφερα και πιο πριν έχουμε το μικρότερο λόγο χώρου ανά φοιτητή. Την τελευταία φορά που είχα κοιτάξει ακολουθούσε μετά από εμάς ένα τμήμα Μουσικολογίας.

Πραγματικά όπως έχει η κατάσταση, το δημόσιο πανεπιστήμιο αυτή τη στιγμή απέναντι σε ιδιωτική πρωτοβουλία και με αξιολόγηση δεν έχει καμία ελπίδα. Θα διπλώσει και θα κλείσει.

Δεν εννοώ οτι υπάρχει πρόθεση και μεθοδική σκέψη για το σαμποτάζ αυτό -- αυτό θα ήταν εξαιρετικά κακεντρεχές να το πω. Πρέπει όμως να ξεπεράσουμε το κόμπλεξ του οτι δεν υπάρχει σαμποτάζ. Υπάρχει και είναι συστηματικό.

Γιατί να υπάρχει τότε ;

Και θα ρωτήσει κανείς -εύλογα- γιατί να μην κλείσει αφού είναι τόσο προβληματικό ;

Η απάντησή μου σε αυτό είναι απλή: ένα κράτος θα έπρεπε να φροντίζει για την ανάπτυξη του τόπου άσχετα από το εάν υπάρχει άμεση επιστροφή επένδυσης.

Η παιδεία όπως για τις χαμηλότερες βαθμίδες, έτσι και για τα ΑΕΙ, είναι μια επένδυση η οποία επιστρέφει αξία στον τόπο σε πολύ μεγάλο χρονικό ορίζοντα. Οι φωνές που λένε οτι το πανεπιστήμιο θα έπρεπε να είναι μια οικονομικά βιώσιμη επιχείρηση, πολύ απλά αγνοούν αυτή την απλή αλήθεια γιατί είναι κοντόφθαλμες.

Είναι άξιο παρατήρησης επίσης, οτι η βασική έρευνα και όχι η εφαρμοσμένη (με την οποία ασχολούνται τα ιδιωτικά πανεπιστήμια) έχει χαρίσει στην ανθρωπότητα τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις τις οποίες καθημερινά χρησιμοποιούμε.

Δικλείδες ασφαλειας

Για να κλείνω σιγά σιγά, θεωρώ οτι υπάρχουν κάποια βασικά μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για να οδηγηθούμε σε ένα πιο υγιές εκπαιδευτικό σύστημα

  • Το δημόσιο πανεπιστήμιο, θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί και να ανακατασκευαστεί στα επόμενα χρόνια ώστε να προετοιμαστεί για την απελευθέρωση από τον κρατικό μηχανισμό. Θα έλεγα οτι το δημόσιο θα πρέπει να αναπληρώσει τουλάχιστον τη ζημιά που έχει προκαλέσει στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Δεδομένου του ότι η τρέχουσα κυβέρνηση έχει αφήσει τον καιρό να κυλά ενώ ξέρει οτι θα πρέπει να εναρμονιστούμε με ευρωπαϊκές κοινοτικές πρακτικές, οφείλει να προχωρήσει στη διόρθωση των ιδρυμάτων με ή χωρίς σχεδιασμό επειγόντως.
  • Ο θεσμός της αξιολόγησης με τις ποινές του κ.ο.κ. θα πρέπει να εισαχθεί αρκετά χρόνια πριν επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ. Αν όχι τότε το υπουργείο απλώς πυροβολεί τα δημόσια ΑΕΙ στο κεφάλι, με προμελέτη και πρόθεση.
  • Η εισαγωγή σε όλα τα ιδρύματα (δημόσια και ιδιωτικά) θα πρέπει να συνεχίσει να γίνεται με το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Εάν ο καθένας μπορεί απλώς να πληρώσει και να μπει, τότε η εκπαιδευτική διαδικασία θα εκφυλιστεί σε μια απλή οικονομική συναλλαγή όπως γίνεται σε αρκετές χώρες του εξωτερικού.

Η τρίτη ειδικά πρόταση ξέρω οτι είναι τολμηρή. Νομίζω όμως πραγματικά οτι η εισαγωγή ενός στόχου (της εισαγωγής σε ιδιωτικά ΑΕΙ) που είναι στα μάτια μιας μεγάλης μερίδας του λαού εξαιρετικά θελκτική, θα βελτιώσει το κύρος των εξετάσεων και θα οδηγήσει σε εξυγίανση της διαδικασίας. Πλέον οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών ιδρυμάτων θα μπορούν πλέον να γκρινιάζουν για το ότι το υπουργείο δεν τους στέλνει τους κατάλληλους φοιτητές, όπως και πραγματικά συμβαίνει πιο συχνά από όσο θα έπρεπε.


Ρύθμιση λειτουργίας των blogs

April 17, 2008 04:39 by KCorax

 

Την Παρασκευή είχα μια ομιλία στο τμήμα Πληροφορικής σε event της ΔΑΠ με τίτλο "Ελευθερία έκφρασης ή παράνομη ανωνυμία". Για να είμαστε ειλικρινείς ο τίτλος θέτει ένα ανειλικρινές δίλλημα, πράγμα που απεδέχθη και η διοργάνωση αργότερα.

 

Τα πράσινα πλαίσια είναι τα προφορικά μου σχόλια.
Το αρχικό αρχείο της παρουσίασης βρίσκεται εδώ .

Το OpenXML σαν πρότυπο ISO

April 7, 2008 04:39 by KCorax

 

Με την βεβαιότητα οτι για άλλη μια φορά θα χαρακτηριστώ fan της Microsoft αισθάνομαι οτι οφείλω να παρατηρήσω κάποιες λεπτομέρειες αναφορικά με την πρόσφατη ψήφιση του Open XML σαν ISO standard.

 

Εισαγωγή

 

Για όσους δεν παρακολουθούν το θέμα, η Microsoft με τη σειρά Office 2007 εισήγαγε ένα νέο σετ από formats αποθήκευσης των αρχείων του Office, με την επωνυμία OpenXML. Το όνομα -λαμβάντας υπόψην τεχνικές λεπτομέρειες- είναι σε κάποιο βαθμό υποκριτικό, από την άλλη πραγματικά δε νομίζω οτι θα ήταν σημαντικό ακόμη και αν το έλεγαν JesusChristandtheHolyPorkXML.

 

Το νέο φορμά, ανήκει στην κατηγορία των zipped xml formats. Δηλαδή, αποτελεί στην ουσία ένα zip αρχείο το οποίο περιέχει μέσα άλλα έγγραφα τα οποία είναι στην πλειοψηφία τους γλώσσες xml μαζί με άλλα πράγματα όπως εικόνες, εξωτερικά αρχεία κ.ο.κ. . Η λογική αυτή ακολουθείται και από άλλους, όπως το ODF format του OpenOffice.

 

Αυτά τα φορμά, είναι μακράν προτιμότερα από τα υπάρχοντα Binary formats του Office, που είναι αποθηκευμένα με τρόπο που βγάζει νόημα μόνο για το δημιουργό τους. Η Microsoft προχώρησε μάλιστα σε κάποιες διευκολύνσεις:

  • Δημοσίευση τεκμηρίωσης για το format . Το έγγραφο δηλαδή που αργότερα εξελίχθηκε σε ISO format

  • Δέσμευση για μη μήνυση σε όσους μελετούν το φορμά και ανησυχούν μήπως κάνουν αντίστροφη μηχανική. Αργότερα επεκτάθηκε με την πιο πλήρη εκδοχή του Open Specification Promise.

  • Δημοσίευση c++ sdk. Κανονικής c++ όχι της μπασταρδεμένης εκδοχής του Visual Studio.

 

και άλλες που δε μου έρχονται τώρα.

 

Κριτική

 

Υπάρχουν μερικά σημεία πολύ έγκυρης κριτικής στο OpenXML. Υπογραμμίζουν προβλήματα πολύ ρεαλιστικά, και που έχουν σχέση κυρίως με την εταιρική κουλτούρα της Microsoft. Σηκώνω από το www.noooxml.org.

 The OOXML contains binary data for their "backwards compatibility" of their previous office standards, "backwards compatibility" with older Microsoft office documents; however, they do not publish the specification for other parties, which makes them Microsoft the only entity that can fully implement such specification with "backward compatibility".

 

Το οποίο όντως ισχύει. Η βέλτιστη λύση όμως θα ήταν να χρησιμοποιηθεί αυτό σαν μοχλός για να συμπεριληφθούν / ανοιχτούν τα σχετικά binary formats [αναφέρομαι σε αυτό και στον πάτο].

 

Ένα άλλο το οποίο δεν είδαν καν οι του noooxml είναι οτι στα αρχεία περιέχονται σε διάφορα xml elements attributes τα οποία ορίζουν οτι κάτι θα γίνει rendered όπως στο 'Office 95' . Αυτό προφανώς δεν έχει τεκμηριωθεί, και θα έπρεπε να περιγράφεται στο σχετικό έγγραφο.

 

Βήχας

 

Μέρος της κριτικής που έλαβε το OpenXML αφορούσε το ίδιο το φορμά, το περισσότερο όμως αφορούσε την 'κακιά' Microsoft. Και φυσικά απέτυχε. Βλέπετε για τους περισσότερους ανθρώπους, η Microsoft είναι το σηματάκι που βλέπουν κάτω δεξιά καθώς ανοίγουν τον υπολογιστή τους. Δεν υπάρχει η αντίλληψη της εταιρικής κακοπραξίας, δεν υπάρχει η ιστορία του μονοπωλίου, δεν υπάρχει τίποτα από αυτά.

 

Υπάρχει όμως ένα ακόμη πρόβλημα. Το Office ανεξάρτητα από το αν θα περάσει σαν de jure standard, λόγω της κυριαρχίας του στην αγορά θα είναι de facto standard. Δεν ξέρω για τους υπολοίπους, αλλά όταν ξέρω οτι θα χάσω, δεν προσπαθώ να περιορίσω τη ζημιά. Αντί λοιπόν οι αντίμαχοί του να αναλώνονται για το αν θα περάσει, θα έπρεπε να πιέσουν για την βελτίωσή του και προσαρμογή σε κάτι το οποίο να μπορούν να ανταγωνιστούν, να αγκαλιάσουν και να εξαλλείψουν.

 

Μερικά που βγάζουν μάτι τα πήρα πάλι από το www.noooxml.org.

The OOXML is dependant on the Windows technology platform . Its specification is written to be fully implementable only on the Windows platform, which means other existing platforms cannot implement or use the standard and the customers will be literally stuck on the Windows technology from the first day they start to use OOXML in their Office.

 

Το οποίο είναι απλά υποκριτικό. Το OpenXML δεν αναφέρεται σε ClearType rendering, ούτε συγκεκριμένες γραμματοσειρές, ούτε τεχνολογίες layout που καλύπτονται από πατέντες. Δεν υπάρχει τίποτα που να γίνεται σε οθόνη και να μην καλύπτεται ήδη από την παραδοσιακή τυπογραφία. Το αν είναι δύσκολο να υλοποιήσουν κάποιοι το φορμά είναι άλλη ιστορία.

 

Επίσης το

To date, the standard has not been implemented by its vendor or the competition. It is clear that the Microsoft product will switch to their “open” standard in a certain time; does this mean competition in the field of standards?

 

Δηλαδή αν είχαν ήδη προϊόν το οποίο να συμμορφώνεται με το OpenXML δε θα παραπονιόντουσαν οτι η Microsoft προσπαθεί να περάσει σαν standard το υπάρχον προϊόν της ;

 

Ένα standard περιγράφει κάτι με τρόπο εξαντλητικό και που να μην επιτρέπει ασάφειες. Δεν είναι δουλειά του σώματος να εξετάσει αν είναι εύκολο αυτό να γίνει ή πως θα γίνει.

 

Οι Sun + IBM + Google δεν είναι οι υπερασπιστές του ελεύθεροι κόσμου

 

Είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις με κριτήρια λήψης αποφάσεων που αρμόζουνσε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ειδικά η IBM έχει αίμα στα χέρια της, στον ίδιο βαθμό που έχει η Microsoft. Δεν μπορώ να ανεχτώ κύρηγμα ηθικής από το μεγαλύτερο κέντρο συλλογής πατεντών στον πλανήτη.

 

Αν μη τι άλλο οι χαμηλού κόστους υλοποιήσεις όπως το OpenOffice είναι ιδανικές για να υποσκάψουν τη θέση του Microsoft Office. Ειδικά η Sun θα έπρεπε να κάνει πάρτυ με το OpenXML. Έχουν μια μοναδική ευκαιρία, να προωθήσουν το προϊόν τους σαν απόλυτα συμβατό με το MS Office. Αφαιρείται δηλαδή το σύννεφο ασάφειας και αβεβαιότητας σχετικά με το κατά πόσον ειναι συμβατό σε κάθε περίπτωση κ.ο.κ. .

 

Για το Google τώρα, ένα άλλο που μου έκανε φοβερή εντύπωση από το blog του Jan van den Beld, γενικού γραμματέα του ECMA:
Google’s Late Arrival.Despite its claims that late entry into the standards process are improper, IBM happily welcomed Google’s entry into the 14 month process at the very last minute in a futile attempt to shore up its ultimately unsuccessful efforts to block global ratification of Open XML. In three national standards bodies, Google joined very late, sometimes a matter of just a few days before the final vote:
· Denmark – Google joined on March 26th.
· Norway – Google joined on March 14th.
· Finland – Google first participated in the March 27th meeting.
In others, Google joined just in the weeks leading up to the BRM (Brazil, Germany, and Ireland). And in France, it joined the day of the national standards body’s vote during the initial balloting period.
In Switzerland we had the representative of FSFE being hired by Google, then participating both in Switzerland AND Germany as representing Google, and additionally preparing contributions to Norway and Serbia. Indeed, there are no frontiers for Google’s behavior.
I want to understand – how is it a violation of the standards process for companies to join national bodies at the beginning of this process but not a problem for Google to march in and vote ‘no’ at the last minute? Have you ever heard IBM or its proxies complain about this?

 

Είμαστε σοβαροί ; Στην Ευρώπη χτίζουμε το Quaero και την ίδια περίοδο φέρνουμε το Google να 'βοήθήσει' ; Αυτό πως φαίνεται στις κυβερνήσεις της κεντρικής Ευρώπης ; Πως περίμεναν δηλαδή οτι θα φανεί ;

 

Επίλογος

 

Τέλος τέλος, μπορώ να χαρακτηρίσω την κοινότητα που αντιτάθηκε στο Open XML σαν ένα μάτσο ελιτιστές. Ήταν τόσο μα τόσο έντονη η φαγούρα τους να ξεπετάξουν το είδωλο του κακού, που έχασαν την ευκαιρία να εξυγειάνουν το πρότυπο και να προσαρμόσουν (το μόνο σημείο στο οποίο υστερούν) το φορμά λογιστικού φύλλου σε κάτι που να μπορούν να υλοποιήσουν.

 

Λυπάμαι που απέτυχαν στο έργο τους, όπως λυπάμαι που το Open XML πέρασε ως έχει. Είναι κάτι με το οποίο δυστυχώς θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε.

 

ΥΓ Κάποιοι με ειδοποιούν οτι φοβούνται μήπως η Microsoft αρχίσει να χώνει μηνύσεις πέρα δώθε. Έχω δύο πράγματα να πω σχετικά με αυτό:

  • Η Microsoft δε θα τολμούσε ποτέ να επιτεθεί σε project ανοικτού λογισμικού, αν και πατιούνται έγκυρες πατέντες (υπάρχουν και τέτοιες ναι), το κόστος σε επίπεδο PR είναι δραματικό. Υπάρχουν άπειρα προγράμματα εκεί έξω, συμπεριλαμβανομένων υλοποιήσεων της Sun και της Apple που ανοίγουν ήδη τα μη τεκμηριωμένα binary formats 97-03 του Office και δεν έχουν φάει μήνυση.

  • Θα λάτρευα την ιδέα του να έχω μια επιχείρηση που έκλεισε η Microsoft. Θα το φορούσα σαν παράσημο. Θα τύπωνα μπλουζάκια και θα πήγαινα στην California να μαζέψω τρελά λεφτά αν μου έκαναν την χάρη να κλείσουν μια επιχείρησή μου.

 

Πραγματικά το FSF με απογοητεύει με ένταση και επιμονή, ξανά και ξανά και ξανά.

Χαλεποί καιροί

March 1, 2008 04:32 by KCorax

 

Όταν βλέπεις αυτό στη στάση του λεωφορείου, κάτι πάει στραβά στη χώρα.

 

ενεχειροδανειστήριο, αγοράζω παλιά χρυσαφικά

Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων

February 26, 2008 04:24 by KCorax

Yπάρχει μια συζήτηση σε αυτό εδώ το group του Facebook.  Δυστυχώς αυτό που θέλω να πω δε χωράει με τίποτα εκεί, οπότε γράφω αυτό που ήθελα να πω εδώ.

Παιδιά μην είστε τόσο συναισθηματικοί. Είναι αλήθεια οτι υπάρχει γλώσσα που οι ντόπιοι αποκαλούν Μακεδονικά, όπως υπάρχουν Βλάχικα κτλ. Πατέρας συμφοιτήτριάς μου πχ αυτοαποκαλείται μακεδόνας, με την ίδια όμως έννοια που εγώ αυτοπροσδιορίζομαι σαν demi-κρητικός, quasi-αθηναίος κοκ.

Το πρόβλημα δεν ειναι στο να αναγνωρίσουμε μακεδόνες, αλλά στο οτι πολύ περισσότεροι από όσους πράγματι είναι αυτοαποκαλούνται έτσι. Επιπλέον υπάρχει μια μεγαλοποίηση της ιστορίας αυτής. Μπορώ να δεχτώ οτι οι ιθαγενεις εκεί είχαν ένα γλωσσικό ιδίωμα, αλλά το να μου λέει ένας φοιτητής ιστορίας οτι βρέθηκε γραπτός λόγος στις "πυραμίδες" είναι κάπως αστείο.

Το πρόβλημα που εντοπίζω στη διπλωματία είναι οτι ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε ένα αδελφό έθνος ή τέλος πάντων συμπαθή γείτονα, με τον οποίο έχουμε ούτως ή άλλως πολύ καλές εμπορικές συναλλαγές, να έχουμε και πολιτιστικές, όπως τέλος πάντων έχουμε και με έθνη της μέσης ανατολής με τα οποία δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση.

Νομίζω οτι δεν έχουμε χάσει ακόμη την ευκαιρία για να έχουμε καλύτερες σχέσεις με τη χώρα, ειδικά εφόσον πολύ σύντομα θα έχουν αρκετά πραγματιστικά προβλήματα τα οποία δεν μπορούν να διορθωθούν, αναφορικά με εδαφικές και πολιτικές διεκδικήσεις γειτόνων τους καθώς και του μεγάλου Αλβανικού πληθυσμού στο εσωτερικό της χώρας.

Χρηματιστήριο τυριών στο ψυγείο μου

November 7, 2007 03:31 by KCorax

 

Εγώ γενικά δεν είμαι άνθρωπος του τοστ/σάντουιτς, αλλά είναι η αδελφή μου με την οποία συγκατοικώ. Σαν αποτέλεσμα συνήθως υπάρχει τυρί σε φέτες και κάποιο αλλαντικό στο ψυγείο.

 

Εγώ όταν εργάζομαι στο σπίτι (>90% του χρόνου) σηκώνομαι από το γραφείο κάθε φορά που τελειώνω ένα στοιχειώδες πακέτο εργασίας. Που να πάω, που να πάω ; Στην κουζίνα καταλήγω πάντα. Αλλά αφού είμαι στην κουζίνα, να μην ανοίξω το ψυγείο ;

 

Εκεί εντοπίζεται το πρόβλημα. Όποτε ανοίγω το ψυγείο είτε τρώω κάτι, είτε αποτυγχάνω να βρω κάτι που να φαίνεται καλό, οπότε τρώω μια φέτα τυρί. Σαν συνέπεια, συμβαίνει πάντα να τελειώνει το τυρί, πολύ πιο γρήγορα από το εκάστοτε αλλαντικό και τις φέτες ψωμί, και να χαλάει αυτός ο υπέροχος συγχρονισμός που ανανεώνει τα τρία προϊόντα μαζί, και άρα το ζεν της αδελφής μου.

 

Προκειμένου να διορθώσει την κατάσταση, άρχισε να παίρνει σταδιακά εώς και 30% περισσότερο τυρί, στο οποίο όμως σταδιακά και εγώ προσαρμόστηκα. Μια μέρα λοιπόν έκανε το μεγάλο βήμα και προμηθεύτηκε την διπλάσια ποσότητα ακριβώς.

 

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας, είναι ότι η ενοχή για την κατανάλωση του τυριού που προκύπτει από τις θερμίδες που τρώω και τη διατάραξη του ζεν της αδελφής μου, είναι αντιστρόφως ανάλογη με την διαθεσιμότητα του τυριού.

 

Και η σοφία της ιστορίας προκύπτει βεβαίως εξίσου απλά. Μην αγοράσετε περισσότερο τυρί από όσο θα ευχαριστηθείτε να φάτε.

Recital ανειλικρίνειας

October 30, 2007 03:35 by KCorax

 

Με ενοχλεί ιδιαίτερα η τάση κάποιων ανθρώπων να ερμηνεύουν τα πάντα με ένα τρόπο, συνήθως τον μόνο που ξέρουν. Κάποιες φορές το κάνουν συνειδητά κιόλας σαν πολιτική ρητορεία και ανησυχώ μην πείσουν και κανέναν. Το αγαπημένο μου παράδειγμα είναι η συζήτηση για το επίπεδο ποιότητας στην τηλεόραση και στις τέχνες γενικότερα.

 

Εμφανίζεται λοιπόν ο κάθε όχι ιδιαίτερα ταλαντούχος ηθοποιός που ασχολείται μόνο με επιθεωρήσεις χυδαίες και υπερασπίζεται τη συνωμοταξία του επικαλούμενος Αριστοφανικές καταβολές. Στην ίδια κατηγορία και ο ένας παρουσιαστής που έχει συνδέσει το όνομα του με τα reality τηλεπαιχνίδια περισσότερο απο κάθε άλλον. Σύμφωνα με τους ίδιους επιτελούν βέβαια κοινωνικό έργο αφού 'δίνουν στον κόσμο αυτό που θέλει'. Το οτι τα δύο αυτά είδη πάνε συνήθως άπατα δεν έχει καμία σημασία, τους αρκεί που ικανοποιούν το 'λαό' .

 

Ή άλλη πλευρά είναι αυτοί που εκπροσωπούν παραγωγές υψηλότερου ομολογουμένως επιπέδου, οι οποίοι αδυνατούν όμως να καταλάβουν γιατί οι μέσοι πολίτες δεν περνούν μερικές ώρες ομφαλοσκόπησης αφού διαβάσουν την ημερήσια δόση τους από άπαντα του Κούντερα. Γενικά προπαγανδίζουν μια στροφή στην ποιότητα αλλά συχνά σερβίρουν και έργα κονσέρβας -κυρίως κωμωδίες καταστάσεων- όταν κρίνουν οτι τους παίρνει να κάνουν μια αρπαχτή.

 

Η αλήθεια βέβαια είναι οτι ο καθένας θέλει μια ποικιλία σε αυτό που παρακολουθεί. Όχι πολλή χυδαιότητα  γιατί σε κάνει να αισθάνεσαι φθηνός και τελικά δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω απο διασκέδαση, όχι πολλή σοβαρότητα γιατί κουράζει.

 

Α και μην ξεχάσουμε τους ηθοποιούς που πιάνει η κάμερα μετά απο κάθε πρεμιέρα και εξηγούν πως η παράσταση ήταν ταυτόχρονα τόσο αστεία που πέθαναν απο τα γέλια και τόσο συγκινητική που έκλαιγαν μεταξύ γέλιου. Αυτοί είναι τα μεγάλα ταλέντα, θέλει ταλέντο στην υποκριτική για να καταφέρεις να τα πεις αυτά ενώ σκέπτεσαι να βγάλεις τα μάτια σου με το κουτάλι.

Κάπου έκανα λάθος

April 18, 2007 03:30 by KCorax

 

Βλέποντας την πρόσφατη διαφήμιση της Greenpeace ενοχλήθηκα.

 

Αφενός από τη διαφήμιση καθ' αυτή και το cancer boy, αφ' ετέρου γιατί πρόσφατα έκανα το ίδιο λάθος τραβώντας αντίστοιχα μια γραμμή. Βεβαίως είναι ελάχιστοι αυτοί οι οποίοι θέλουν σαφώς να διαφοροποιηθούν με έντονο τρόπο.

Μακοφυλόφιλος

April 18, 2007 03:30 by KCorax

 

Ορισμός: Ο άνθρωπος του οποίου η σεξουαλική αλλά και γενικότερη ταυτότητα προσδιορίζεται από την χρήση προϊόντων της Apple Inc., σε βαθμό που συχνά ανταγωνίζεται τη γενετήσια ή τη δοσμένη από κλασσικές κοινωνικές δομές .

 

Εγκυκλοπαιδικά: Οι Μακοφυλόφιλοι συχνά αναζητούν ενεργά κοινωνικές δραστηριότητες στις οποίες θα μπορέσουν να προωθήσουν την χρήση των προϊόντων της Apple. Θεωρούν αυτούς ανώτερο είδος, κάτι που κληρονομείται από την ιδιοκτησία