Ταξιδεύοντας για Κρήτη αυτά τα Χριστούγενα, βρεθήκαμε σε ημερήσιο ταξίδι πράγμα που συνήθως αποφεύγουμε γιατί είναι φοβερά βαρετό. Το θετικό ήταν οτι ταξιδέψαμε με το Olympic Champion ένα από τα νεότερα πλοία της ΑΝΕΚ, που δεν ξέραμε απ'έξω όπως ξέρουμε όλα τα άλλα πλοία τους στη γραμμή Αθήνα-Χανιά.

 

Είπαμε λοιπόν να τραβήξουμε κάμποσες φωτογραφίες για την τέρψη μας και όσων θέλουν να δουν πως είναι να ταξιδεύεις με το πλοίο. Οι φωτογραφίες σε πλήρη ανάλυση (2mpx)είναι εδώ.

 

 

Η ανανέωση ξενικά από τους διαδρόμους. Οι καμπίνες έχουν ένα ευκρινές ημιδιαφανές πλαίσιο από δίπλα που δείχνει τον αριθμό τους. Μεταξύ μας χρηστικά αυτό δεν ωφελεί σε τίποτα αφού είναι κατακόρυφος και τόσο μεγάλος που με μια διαγώνια ανάγνωση το περνάς για διακοσμητικό. Οι πόρτες είναι κούφιες και έχουν λεβιέδες που τραβώντας τους επιτρέπουν ή εμποδίζουν τη διέλευση αέρα από μέσα τους. Αυτό είναι πολύ πρακτικό όταν ταξιδεύεις και προστατεύει σε ενδεχόμενη φωτιά. Επίσης αντί για κλειδιά υπάρχουν αυτές οι διάτρητες πλαστικές κάρτες. Αναρωτιέμαι αν μια κάρτα που έχει τρύπες παντού είναι passe par tout.

 

 

 

Οι εσωτερικοί χώροι είναι λίγο πιο άνετοι από τα παλαιότερα πλοία, αλλά όπως φαίνεται σε κόστος του αποθηκευτικού χώρου. Το sac voyage μου δεν χωράει σε αυτές τις ντουλάπες. Επίσης δεν υπάρχουν οριζόντια διαμερίσματα για τα παπούτσια, άρα ή θα προσέχουν όλοι ή θα μυρίζουν άσχημα τα ρούχα μας. Τα πάνω κρεβάτια έχουν ελαστικούς ιμάντες που εγγυώνται οτι τα στρωσίδια θα μείνουν οκ ακόμη και σε φουρτούνα. Επίσης οι πρίζες παρέχουν σταθερό ρεύμα. Το κομοδίνο θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο αν δεν ήταν κυκλικό. Πολύ πολύ πιο χρήσιμο.

 

 

Το μπάνιο είναι ότι ήταν και πριν. Στα πολύ θετικά είναι η εσοχή στη ντουσιέρα που σημαίνει οτι το πάτωμα δεν θα γεμίσει νερά αν κάποιος τη χρησιμοποιήσει. Πολύ πολύ πολύ καλή ιδέα. Υπάρχουν όμως και σημεία που δείχνουν οτι δεν υπήρξε Usability Testing στην υπόθεση. Η μπάρα για την πετσέτα σώματος είναι μέσα στη ντουσιέρα, άρα αν την χρησιμοποιήσω θα βραχεί. Επίσης το χαρτί υγείας είναι μακριά από την τουαλέτα, απέναντι ακριβώς στο χώρο μάλιστα. Το συμπληρωματικό χαρτί όμως είναι από δίπλα. Επίσης η πόρτα δεν έχει πιαστράκι για να μένει ανοιχτή, αλλά μια ξύλινη σφήνα. Κάποιος να απολυθεί παρακαλώ.

 

 

Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Ένα μπίχλικο και λιγάκι ρομαντικό φινιστρίνι με θέα τον Πειραιά.

 

 

Στο πλοίο υπάρχουν αρκετές κάμερες ασφαλείας που επιεικώς βγάζουν μάτι. Αποφασίσαμε να τους στείλουμε χρόνια πολλά !

 

Επίσης πράγματα που βρίσκεις μόνο όπου εμπλέκονται Κρητικοί. Η δεξιά εικόνα έχει δύο διαφορετικούς (αρκετά διαφορετικούς) τρόπους να φτάσεις στη Reception.

 

 

Το πλοίο διαθέτει και εκκλησία. Έχουμε κάνει στο παρελθόν και πρωτοχρονιές (μας έφερναν γλυκά στην καμπίνα) και αναστάσεις με περιφορά επιταφίου. Αφασία ! Επίσης το δέρμα μου άρχισε να σκίζεται και από μέσα να αναβλύζουν παράξενα υγρά. Τέλος είχα μια έξαρση τριχοφυίας και τα νύχια της αδελφής μου μεγάλωσαν αρκετούς πόντους ειδικά καθώς πλησίαζε στο τέμπλο.

 

Αποφασίσαμε να μη μπούμε πιο μέσα από φόβο μήπως διαλυθούμε σε χιλιάδες μικρές νυχτερίδες.

 

 

Στο πλοίο λειτουργεί wifi με 4€ την μισή ώρα. Όσο είμασταν στον Πειραιά πιάναμε σήμα και απο γύρω πλοία της ΑΝΕΚ και ένα του ΟΛΠ. Καλή και άγια η προσβασιμότητα αλλά με τέτοια τιμή ποιός να τη χρησιμοποιήσει και τέλος τέλος πως να κάνουν απόσβεση ! Ίδια τιμή επίσης και για κάτι net cafe καθίσματα με υπολογιστή που είχαν. Το πλοίο είδαμε είχε και ιατρείο όπως όλα τα άλλα, αλλά οι αξιωματικοί ήταν αρκετά ειλικρινείς ώστε να μας πουν οτι δεν είναι κανείς εκεί μέσα (μόνιμα).

 

 

Βγαίνοντας προς το κατάστρωμα. Περάσαμε μέσα από ένα μπαρ και αεροπορικά καθίσματα, αλλά δεν τράβηξα τίποτα από διακριτικότητα προς τους επιβάτες.

 

 

Εγώ καθώς ρισκάρω τη σωμματική μου ακεραιότητα για να σας βγάλω ένα πανόραμα. Δείτε με τι θάρρος ρίχνομαι στον αγώνα της ενημέρωσης. Αξίζει να δείτε σε πλήρη ανάλυση τη φωτογραφία του πανοράματος πάντως. Δείχνει πολύ ωραία. Είναι μια άποψη ενός στόλου που θα μπορούσε να ανοίκει στη Vodafone αν αναλογιστούμε το οτι όλα τα πλοία φέρουν την επιγραφή.

 

 

Δυστυχώς σε αυτό το πλοίο δεν μπορούμε να φτάσουμε τέρμα πίσω ώστε να δούμε τα νερά να πετάγονται κατά τον απόπλού. Ακόμη ένα σφάλμα στο Usability Testing.

 

 

Όπως και τα περισσότερα πλοία της ΑΝΕΚ και το Olympic Champion έχει μια άδεια πισίνα. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί τις βάζουν αφού δεν είναι ποτέ διαθέσιμες. Μας προειδοποιούν κιόλας οτι τις χρησιμοποιούμε με δική μας ευθύνη κτλ. Χαρακτηριστικό είναι το αγοράκι αριστερά που κοιτάζει με απόγνωση την άδεια γούβα.

 

 

 

Αυτό που μας άρεσε αρκετά είναι το οτι τα σωστικά μέσα δείχνουν γυαλιστερά και καινούργια, σε αντίθεση με άλλα πλοία που είναι φανερό οτι το μόνο που τα κρατάει όρθια είναι η μπογιά τους. Εδώ αρκετά από αυτά φαίνονταν και φρεσκοπλυμένα.

 

 

Όπως και τα άλλα πλοία της ΑΝΕΚ και αυτό έχει μια ντίσκο με ντισκομπάλα παρακαλώ. Όχι όχι όχι δεν θα χρησιμοποιηθεί ποτέ. Δεν τα τράβηξα και από μέσα γιατί είχε κόσμο και καθρέπτες σε όλες τις επιφάνειες οπότε δεν είχα καμία καθαρή πόζα.

 

 

Λεπτομέρειες από το πλοίο. Κάτω από τα φουσκωτά διασωστικά, δίπλα από το ραντάρ (που χαλαρά σκοτώνει έντομα με τέτοια ένταση άρα καλά κάνουν και μας απαγορεύουν την πρόσβαση) και τέλος η αδελφή μου πιστοποιεί οτι τα σωσίβια είναι προσβάσιμα και οτι δεν χρειάζεται να σπάσουν για να βγούν όπως σε άλλα πλοία γκουχ Λυσσός γκουχ Άπτερα γκουχ γκουχ.

 

 

Αριστερά εγώ, έχοντας μόλις κάνει κάτι πολύ κακό. Δεξιά μια παραδοσιακή Κρητική κωλοχωρίστρα σε δημόσια θέα.

 

 

Η πίσω θέα από το πλοίο είναι φανταστική. Πλοία αυτοκινητόδρομοι και αρχαία κτίσματα. Αφήνει ένα παράξενο συναίσθημα που βρίσκεις σε λίγα μέρη στον κόσμο νομίζω.

 

 

 

Φτάνοντας σε ένα θέμα πουαπασχολεί κάποιους, τα πλοία είναι ένα πολύ πολύ βρώμικο πράγμα. Μόλις άναψαν οι μηχανές γεμίσαμε με μαύρες νιφάδες. Δεν θα το είχαμε παρατηρήσει αλλά είμασταν κοντά. Δεν ξέρω αν ο λόγος κεφαλιών/κιλό CO2 το δικαιολογεί, αλλά συμβαίνει.

 

 

Αριστερά μας ειδοποιούν οτι το πάτωμα γλιστράει όταν είναι βρεγμένο. Εύστοχο γιατί το βράδυ αργότερα παραλίγο να φάμε σαβούρα. Στη μέση ματιά σε χώρο αξιωματικών είχαν κόψει μπουκάλια στη μέση και είχαν φυτέψει. Μετά βγήκε ένας και μας χαιρέτισε κιόλας. Τέλος ο μεγάλος αδελφός αγρυπνεί και στο κατάστρωμα.

 

 

Αριστερά η αδελφή μου προς το πίσω μέρος του καραβιού. Δεξιά ένας τύπος κρέμεται πάνω από το έρεβος χωρίς καμία εξάρτηση καθώς περναέι λαμπάκια. Τα στήριξαν με carabiner παρακαλώ.

 

 

Από την είσοδο, το είχα δει και πιο πριν αλλά δεν είχα φωτό έτοιμη. Το πλοίο έχει επιτέλους πρόσβαση για αναπηρικά αμαξίδια στην είσοδο, και όι χώροι είναι ενιαίοι, δηλαδή χωρίς κοψίματα για πυράντοχες πόρτες κτλ. Κάποιος κουτός όμως έστησε κάδο για σκουπίδια μπροστά στις ράγες του μηχανήματος. Τι να πεις..

 

 

Ναυπηγηθέν εν Νορβηγία από ότι καταλαβαίνω. Έχω να τους πω δυο λογάκια, και στον πελάτη επίσης.

 

 

Εγώ με την αδελφή μου καθώς κάνουμε καφρίλες στο εστιατόρειο. Πιο πέρα ήταν μια παρέα που ορκίζομαι οτι είχαν επισκεφθεί κάποιες απαγορευμένες περιοχές στο Ρέθυμνο γιατί γελούσαν σαν..

 

 

Η βραδιά καφρίλας ολοκληρώνεται με εμένα και την αδελφή μου να στηρίζουμε το βάρος μας κόντρα στον πολύ δυνατό άνεμο του καταστρώματος. Μην το δοκιμάσετε μόνοι και αν δεν είστε πολύ εξοικειωμένοι με καταστρώματα πλοίων.