Yπάρχει μια συζήτηση σε αυτό εδώ το group του Facebook.  Δυστυχώς αυτό που θέλω να πω δε χωράει με τίποτα εκεί, οπότε γράφω αυτό που ήθελα να πω εδώ.

Παιδιά μην είστε τόσο συναισθηματικοί. Είναι αλήθεια οτι υπάρχει γλώσσα που οι ντόπιοι αποκαλούν Μακεδονικά, όπως υπάρχουν Βλάχικα κτλ. Πατέρας συμφοιτήτριάς μου πχ αυτοαποκαλείται μακεδόνας, με την ίδια όμως έννοια που εγώ αυτοπροσδιορίζομαι σαν demi-κρητικός, quasi-αθηναίος κοκ.

Το πρόβλημα δεν ειναι στο να αναγνωρίσουμε μακεδόνες, αλλά στο οτι πολύ περισσότεροι από όσους πράγματι είναι αυτοαποκαλούνται έτσι. Επιπλέον υπάρχει μια μεγαλοποίηση της ιστορίας αυτής. Μπορώ να δεχτώ οτι οι ιθαγενεις εκεί είχαν ένα γλωσσικό ιδίωμα, αλλά το να μου λέει ένας φοιτητής ιστορίας οτι βρέθηκε γραπτός λόγος στις "πυραμίδες" είναι κάπως αστείο.

Το πρόβλημα που εντοπίζω στη διπλωματία είναι οτι ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε ένα αδελφό έθνος ή τέλος πάντων συμπαθή γείτονα, με τον οποίο έχουμε ούτως ή άλλως πολύ καλές εμπορικές συναλλαγές, να έχουμε και πολιτιστικές, όπως τέλος πάντων έχουμε και με έθνη της μέσης ανατολής με τα οποία δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση.

Νομίζω οτι δεν έχουμε χάσει ακόμη την ευκαιρία για να έχουμε καλύτερες σχέσεις με τη χώρα, ειδικά εφόσον πολύ σύντομα θα έχουν αρκετά πραγματιστικά προβλήματα τα οποία δεν μπορούν να διορθωθούν, αναφορικά με εδαφικές και πολιτικές διεκδικήσεις γειτόνων τους καθώς και του μεγάλου Αλβανικού πληθυσμού στο εσωτερικό της χώρας.